Tijdens de eerste COVID-19-golf werden er richtlijnen uitgevaardigd op basis waarvan zowel in de ziekenhuizen als in de privépraktijken gedurende een bepaalde periode alle electieve zorg diende te worden geannuleerd. Er werd op dat ogenblik reeds vanuit verschillende hoeken de bedenking geformuleerd dat de destijds geldende richtlijnen voor interpretatie vatbaar waren (wat is electief?) en bovendien geen bindende rechtskracht hadden.
Destijds pleitten wij reeds voor meer rechtszekerheid voor de artsen terzake, temeer nu het binnen de verwachtingen viel dat de pandemie zich nog gedurende een aanzienlijke periode zou verderzetten en een herhaling van deze maatregelen niet ondenkbaar was.
Deze voorspellingen zijn ondertussen uitgekomen: in de loop van de maand oktober 2020 werden er opnieuw richtlijnen uitgevaardigd die de reguliere niet-dringende zorg aanzienlijk aan banden leggen. Alhoewel deze minder verregaand zijn dan de beperkingen die tijdens de eerste golf werden vooropgesteld, hebben deze opnieuw een aanzienlijke impact op de activiteit van de ziekenhuisartsen.
Dezelfde bedenkingen die in het voorjaar van 2020 werden gemaakt met betrekking tot de afdwingbaarheid van deze richtlijnen, gelden heden opnieuw.
Lees het volledige artikel hieronder.
